WEGAŃSKIE CIASTO Z KASZY JAGLANEJ / TARTA VEGANA DE MIJO

Kolejny Słodki Poniedziałek i kolejny wegański eksperyment, a do tego bezglutenowy i bez dodatku rafinowanego cukru. Wyszło pysznie, rodzina zachwycona, więc spieszę podzielić się z Wami recepturą.

Pomysł na spód ciasta wzięłam, z jednego z moim śniadaniowych przepisów, który znajdziecie tutaj. Środkowa warstwa została zrobiona na bazie kaszy jaglanej, a polewa z zimowych zapasów truskawek, który w ostatnich dniach znacznie się uszczuplił. Dobrze, że zostały jeszcze domowe konfitury, bo gdy wyglądam przez okno, coś mi mówi, że do końca zimy jeszcze daleka droga.

Do dzisiejszego deseru użyłam dwóch alternatywnych dla cukru substancji słodzących: miodu palmowego i ksylitolu.

Miód palmowy, przywieziony z Wysp Kanaryjskich, to syrop z palmy daktylowej, który produkowany jest głownie na wyspie La Gomera. Miejscowa atrakcja kulinarna, którą dostałam w prezencie. Ma podobną konsystencję i zbliżony smak do syropu klonowego, więc póki co można go nim zastąpić, ale warto zacząć planować wizytę w tym pięknym miejscu i przelecieć się po miodek osobiście.

Ksylitol, czyli cukier brzozowy to naturalny słodzik, który stanowi świetną alternatywę dla rafinowanego cukru. Jego indeks glikemiczny jest bardzo niski, a metabolizm odbywa się przy udziale minimalnej ilości insuliny, dlatego jest dużo bezpieczniejszy dla diabetyków niż cukier. Nadaje się do przygotowania zdrowych deserów. Ma podobny smak do cukru, ale jest dużo mniej kaloryczny.

************************************************************************************************

Otro Lunes Dulce y otro exprerimento vegano, sin gluten y sin azúcar refinado. Ha salido riquísimo, la familia ha quedado satisfecha, así que aquí estoy para compartir la receta con vosotros.

La idea para la base de la tarta la he cogido de una de mis recetas para el desayuno, que podéis encontrar aquí. La capa del medio ha sido preparada a base de mijo, mientras la cobertura de fresas ha mermado mis provisiones de invierno. Menos mal que aún me quedan confituras caseras, porque mirando por la ventana algo me dice que aún hay un largo camino para que termine el invierno.

Para preparar el postre he usado dos sustancias edulcorantes alternativas al azúcar: la miel de palma y el xilitol.

La miel de palma, es un sirope de las palmeras datileras, producto típico de la isla de La Gomera. Me lo han traido de recuerdo de las Islas Canarias como una curiosidad culinaria. Tiene una consistencia parecida y un sabor semejante al sirope de arce, por lo cual de momento puede ser sustituido por ése, pero vale la pena empezar a planificar un viaje e ir a por la miel en persona.

Xilitol o azúcar de abedul es un edulcorante natural que constituye una excelente alternativa para el azúcar refinado. Su índice glicémico es bajo,  se metaboliza con una dosis mínima de insulina, por lo cual es mucho más apto para diabetes comparando con el azúcar. Es adecuado para preparar los postres sanos. Tiene un sabor parecido al azúcar, pero es mucho menos calórico.

TRZYKOLOROWY DESER TRUSKAWKOWO-KOKOSOWY/ POSTRE TRICOLOR DE FRESA Y COCO

Kto ma jeszcze ukryte w zamrażarce truskawki? Ja mam! Wydawało by się, że najsmaczniejsze i najwartościowsze są świeże owoce i warzywa, co oczywiście jest prawdą, ale nie w każdej sytuacji. Mianowicie, w środku lata zamrażamy świeże, dojrzałe i pełnowartościowe produkty, a proces mrożenia nie pozbawi ich zupełnie, a tylko w nieznacznym stopniu, witamin i minerałów. Z kolei, zakupując truskawki w styczniu, możemy być pewni, że były sztucznie pędzone, a ich zawartość jest raczej pełna chemicznych substancji, niż witamin. Dlatego w okresie zimowym, gdy mamy ograniczone dostęp do świeżych warzyw i owoców, a wielką ochotę np. na truskawki, nie ma nic złego w spożywaniu mrożonek.

Wykorzystałam mrożone truskawki do puddingu chia, jednej z warstw dzisiejszego deseru. Środkową warstwę stanowi krem kokosowy na bazie śmietanki z mleka kokosowego i mascarpone. Ważne, by mleko kokosowe było dobrze schłodzone, przechowywane w lodówce co najmniej przez 24 godziny. Chrupiąca baza, z kolei, to słodycz daktyli i gorycz włoskich orzechów. Pycha! Jeśli wasze zimowe zapasy nie zawierają truskawek, nic straconego! Możecie zrobić mus z innego owocu, najlepiej kwaskowego.

*******************************************************************************************************************************

Quién tiene aún una bolsita de fresas escondida en el congelador? Yo tengo! Parece que las mejores y más completas son las frutas y verduras frescas. Sí, totalmente de acuerdo, sin embargo no es así en todas las situaciones. Quiero decir que en verano podemos congelar productos maduros y completos, cuyas vitaminas y minerales no desaparecerán del todo, sino en un pequeño porcentaje, en el proceso de congelar. Por otro lado, comprando fresas frescas en enero podemos estar seguros que contienen más sustancias químicas que vitaminas. Por eso, en invierno, cuando tenemos un acceso limitado a frutas y verdras frescas, y muchas ganas de tomarnos por ejemplo un batido de fresas, no hay nada malo en consumir productos congelados.

He usado fresas congeladas en la preparación de un pudding de semillas chía, una de las capas del postre de esta tarde. La capa del medio la constituye una crema de coco hecha a base de nata de coco y mascarpone. Es importante, que la leche de coco esté bien enfriada, guardada en el frigorífico 24 horas como mínimo. Y una base crujiente con la dulzura de dátiles y amargura de nueces. Delicioso! Si vuestras provisiones de invierno no contienen frases, no pasa nada! Podéis sustituirlos por otra fruta, preferentemente ácida.

KOKOSOWY PUDDING CHIA Z POMARAŃCZĄ / PUDDING DE COCO Y CHIA CON NARANJA

Obudziłam się z ochotą na śniadaniowy eksperyment. Kokosowy pudding chia z karmelizowaną pomarańczą i przesłodkimi, świeżymi daktylami. Brzmi pysznie? Wyszło fantastycznie!  

Me He despertado con ganas de un desayuno experimental. Un pudding de coco y semillas de chia con naranja caramelizada y dátiles frescos muy dulzones. Suena rico? Ha salido genial!